Het nieuwe televisie seizoen is weer begonnen. Veel tijd om tv te kijken is me over het algemeen niet gegund. Maar toch, zo af en toe kijk ik een programma terug. Eén van mijn favoriete programma's zag ik gisteren op uitzending gemist. 'Een dubbeltje op zn kant' gepresenteerd door John Williams en financieel deskundige Annemarie van Gaal.
Ik kijk er graag naar omdat ik graag even meekijk in de portemonnee van een ander. De ene aflevering verbaas ik me nog meer dan de andere keer.
Ook deze aflevering was weer verbazingwekkend. Nu weet ik echt wel dat iedereen andere talenten heeft en niet iedereen de ambitie heeft om vrek te worden. Maar als je zelf merkt dat er binnen je huishouden schulden ontstaan terwijl er wel aardig wat geld binnenkomt dan zou je misschien wat uitgaven gaan schrappen? Dan klinkt logisch maar is het dus helemaal niet.
Ook in deze aflevering kwam het vrij soepel weer helemaal goed met de financiën. Meneer ging meer werken en beiden gingen minder uitgeven. Jammer dat er niet na een half jaar wordt terug geblikt, houden ze het echt vol zoals voorgesteld wordt in het programma? Of nog leuker, het stel een paar jaar volgen totdat ze werkelijk schuldenvrij zijn. Ook een goede stok achter de deur lijkt me:)
Maar wat ik me afvraag, wat nu als John en Annemarie niet langs waren gekomen. Was de financiële situatie dan van kwaad tot erger gegaan en was het stel uiteindelijk (onnodig) uit huis gezet? Soms zijn schulden nog wel te enigszins te verklaren; weinig inkomen, ziekte, scheiding of een verslaving. Maar een stel wat weliswaar niet beide fulltime werkt maar voldoende inkomen heeft of zou kunnen, hebben kabbelt lekker door met meer geld uitgeven dan er binnenkomt.
In Nederland schijnt 1 op de 6 huishoudens schulden te hebben, vorig jaar melden zicht in totaal meldden zich 92.000 mensen voor een hulptraject bij de gemeenten. de gemiddelde schuld van deze mensen bedraagt 38.500 euro. Daarnaast waren er nog eens 150.000 mensen met zodanig ernstige schulden dat ze niet terecht konden bij de schuldhulpverlening van de gemeente.
zaterdag 5 september 2015
woensdag 2 september 2015
Als je maar gezond bent...
In de afgelopen periode hebben we ook wat pech gehad op het gebied van gezondheid.
Zelf hoorde ik van mijn huisarts dat ik een vermoeidheidsziekte heb. Een collega arts noemde het een burn-out. Wat het ook is, ik was gewoon heel erg moe :(
Dit viel allemaal in het niet bij wat mijn zoon trof. Hij heeft een ernstige voedselallergie. Alles wat hij eet moet eerst goed worden gecontroleerd.
Het vrekkenleven wat ik tot die tijd nastreefde, stopte abrupt. Er is nog maar een kleine keuze aan voedingsmiddelen die hij wel mag. En die producten zijn over het algemeen zeker niet de goedkoopste uit het schap.
Gelukkig staat tegenwoordig op de meeste producten keurig vermeld welke allergenen er in zitten. In veel alledaagse producten kunnen eiwitten zitten waar hij extreem op reageert.
In de meeste gevallen ben ik al blij als ik iets kan vinden wat veilig is voor hem. Er is weinig keuze en al helemaal weinig keuze om ook nog eens een goedkoop product te kopen.
Liep ik voorheen wekelijk diverse winkels af om overal de koopjes weg te halen, tegenwoordig loop ik wekelijks diverse winkels af om producten te scoren die veilig zijn voor mijn zoon.
In het begin kocht ik alleen voor hem eten zonder allergenen. Hij had een eigen plankje in de koelkast, een eigen kastje in de keuken. Al snel besloot ik dat we allemaal over zouden gaan op zijn dieet. Een vergissing is snel gemaakt en dat wilde ik hoe dan ook voorkomen. Nu is er niets meer in huis waar hij ziek van kan worden. Dat is flink duurder maar geeft ons allemaal wel rust.
Een volledig overzicht heb ik nog niet maar ik schat dat de uitgaven voor voeding zeker met een kwart zijn toegenomen. In het begin toen hij eigen eten had en de anderen nog gewoon aten, vielen de kosten wel mee. Hij is nog jong en eet nog niet zo veel. Nu we allemaal zijn overgestapt is het best een aanslag op ons budget.
Wat ook extra kosten met zich meebrengt is het simpele feit dat hij altijd zijn eigen eten mee moet nemen. Op school bij traktaties van andere kinderen, bij verjaardagen en andere feestjes komen we altijd aan met ons eigen eten speciaal voor hem.
Over een tijdje hoopt ik wat meer producten te hebben gevonden die veilig voor hem zijn Het is vooral een kwestie van veel etiketten lezen, creatief zijn en nog meer eten helemaal zelf gaan maken.
Zelf hoorde ik van mijn huisarts dat ik een vermoeidheidsziekte heb. Een collega arts noemde het een burn-out. Wat het ook is, ik was gewoon heel erg moe :(
Dit viel allemaal in het niet bij wat mijn zoon trof. Hij heeft een ernstige voedselallergie. Alles wat hij eet moet eerst goed worden gecontroleerd.
Het vrekkenleven wat ik tot die tijd nastreefde, stopte abrupt. Er is nog maar een kleine keuze aan voedingsmiddelen die hij wel mag. En die producten zijn over het algemeen zeker niet de goedkoopste uit het schap.
Gelukkig staat tegenwoordig op de meeste producten keurig vermeld welke allergenen er in zitten. In veel alledaagse producten kunnen eiwitten zitten waar hij extreem op reageert.
In de meeste gevallen ben ik al blij als ik iets kan vinden wat veilig is voor hem. Er is weinig keuze en al helemaal weinig keuze om ook nog eens een goedkoop product te kopen.
Liep ik voorheen wekelijk diverse winkels af om overal de koopjes weg te halen, tegenwoordig loop ik wekelijks diverse winkels af om producten te scoren die veilig zijn voor mijn zoon.
In het begin kocht ik alleen voor hem eten zonder allergenen. Hij had een eigen plankje in de koelkast, een eigen kastje in de keuken. Al snel besloot ik dat we allemaal over zouden gaan op zijn dieet. Een vergissing is snel gemaakt en dat wilde ik hoe dan ook voorkomen. Nu is er niets meer in huis waar hij ziek van kan worden. Dat is flink duurder maar geeft ons allemaal wel rust.
Een volledig overzicht heb ik nog niet maar ik schat dat de uitgaven voor voeding zeker met een kwart zijn toegenomen. In het begin toen hij eigen eten had en de anderen nog gewoon aten, vielen de kosten wel mee. Hij is nog jong en eet nog niet zo veel. Nu we allemaal zijn overgestapt is het best een aanslag op ons budget.
Wat ook extra kosten met zich meebrengt is het simpele feit dat hij altijd zijn eigen eten mee moet nemen. Op school bij traktaties van andere kinderen, bij verjaardagen en andere feestjes komen we altijd aan met ons eigen eten speciaal voor hem.
Over een tijdje hoopt ik wat meer producten te hebben gevonden die veilig voor hem zijn Het is vooral een kwestie van veel etiketten lezen, creatief zijn en nog meer eten helemaal zelf gaan maken.
dinsdag 1 september 2015
Soms wordt het even te veel
De afgelopen vijf maanden bleef het hier angstvallig stil. Ik had in de achterliggende periode gewoon heel veel vette pech achter elkaar.
Op allerlei terreinen, zowel op het gebied van gezondheid, kinderen en werk. Ook liet de techniek mij aardig in de steek. De komende tijd zal ik hier uitgebreid over schrijven want het heeft ook grote impact gehad op mijn levensdoelstelling. Namelijk zoals de titel van mijn blog al verraadt: het veranderen van Zuinige Zeeuw naar Vrek.
Het begon allemaal met een kapotte tablet gevolgd door een tijd met helemaal geen internet. Er moest zelfs een monteur komen om de aansluiting die uit te muur komt, te vervangen. Geen idee dat het kon maar alles was helemaal weg geoxideerd. Nu zit er weer een splinternieuwe aansluiting. Service van de zaak, kostte me alleen een kopje koffie voor de monteur;)
De tablet is het na ruim een maand opeens zelf weer gaan doen. Alhoewel, helemaal zelf kon hij dat niet. Ontelbaar keren heb ik dat ding gereset, dan leek hij het weer te doen, voor even dan. Dan liep alles weer vast of bleef alles op zwart. De aanhouder wint blijkt maar weer. Op een gegeven moment ging hij het steeds beter doen, het duurde steeds langer voordat ie vastliep. Nu doet ie het weer als vanouds. Heerlijk, het heeft vele zweetdruppels gekost maar het resultaat mag er zijn.
Het heeft me toch weer een aanzienlijk bedrag bespaard door geen nieuwe te hoeven kopen. Alhoewel, ik vraag me af of ik uiteindelijk een andere had gekocht.
Deze tablet kreeg ik ruim 3 jaar geleden voor mijn verjaardag. Het was een complete verrassing, Het stond niet op mijn verlanglijstje, sterker nog, ik had helemaal niets op mijn verlanglijstje staan.
Had ik die tablet toen niet gekregen dan was ik denk ik nog steeds 'tabletloos'.
Zolang de pc het nog doet zou ik er niet aan denken om iets nieuws te kopen.
Wel weet ik dat mijn pc-tijdperk ten einde loopt. Een laptop is stukken handzamer en praktischer. Vooral als er ook kinderen huiswerk op moeten maken.
In 2001 kocht ik mijn eerste pc. Vrijwel direct daarna kocht ik een enorm pronkmeubel waar pc met mega monitor, printer, scanner etc. allemaal in paste. Je weet wel, zo een grote kast met deuren en uitschuifplankje voor het toetsenbord. Dat bakbeest staat nu nog steeds in huis, verschrikkelijk in de weg. Maar ach, zolang de deurtjes van de pronkkast van weleer dagelijks nog open gaan en de pc nog opstart hou ik het fijn bij het oude.
En de tablet....De tablet is en blijft voor mij gewoon een extraatje.
Op allerlei terreinen, zowel op het gebied van gezondheid, kinderen en werk. Ook liet de techniek mij aardig in de steek. De komende tijd zal ik hier uitgebreid over schrijven want het heeft ook grote impact gehad op mijn levensdoelstelling. Namelijk zoals de titel van mijn blog al verraadt: het veranderen van Zuinige Zeeuw naar Vrek.
Het begon allemaal met een kapotte tablet gevolgd door een tijd met helemaal geen internet. Er moest zelfs een monteur komen om de aansluiting die uit te muur komt, te vervangen. Geen idee dat het kon maar alles was helemaal weg geoxideerd. Nu zit er weer een splinternieuwe aansluiting. Service van de zaak, kostte me alleen een kopje koffie voor de monteur;)
De tablet is het na ruim een maand opeens zelf weer gaan doen. Alhoewel, helemaal zelf kon hij dat niet. Ontelbaar keren heb ik dat ding gereset, dan leek hij het weer te doen, voor even dan. Dan liep alles weer vast of bleef alles op zwart. De aanhouder wint blijkt maar weer. Op een gegeven moment ging hij het steeds beter doen, het duurde steeds langer voordat ie vastliep. Nu doet ie het weer als vanouds. Heerlijk, het heeft vele zweetdruppels gekost maar het resultaat mag er zijn.
Het heeft me toch weer een aanzienlijk bedrag bespaard door geen nieuwe te hoeven kopen. Alhoewel, ik vraag me af of ik uiteindelijk een andere had gekocht.
Deze tablet kreeg ik ruim 3 jaar geleden voor mijn verjaardag. Het was een complete verrassing, Het stond niet op mijn verlanglijstje, sterker nog, ik had helemaal niets op mijn verlanglijstje staan.
Had ik die tablet toen niet gekregen dan was ik denk ik nog steeds 'tabletloos'.
Zolang de pc het nog doet zou ik er niet aan denken om iets nieuws te kopen.
Wel weet ik dat mijn pc-tijdperk ten einde loopt. Een laptop is stukken handzamer en praktischer. Vooral als er ook kinderen huiswerk op moeten maken.
In 2001 kocht ik mijn eerste pc. Vrijwel direct daarna kocht ik een enorm pronkmeubel waar pc met mega monitor, printer, scanner etc. allemaal in paste. Je weet wel, zo een grote kast met deuren en uitschuifplankje voor het toetsenbord. Dat bakbeest staat nu nog steeds in huis, verschrikkelijk in de weg. Maar ach, zolang de deurtjes van de pronkkast van weleer dagelijks nog open gaan en de pc nog opstart hou ik het fijn bij het oude.
En de tablet....De tablet is en blijft voor mij gewoon een extraatje.
Abonneren op:
Posts (Atom)