Nadat mijn pinpas er eind vorige week mee stopte had ik mezelf op een rantsoen gezet van 50 euro. Dit geld heb ik altijd thuis achter de hand in contanten voor het geval dat...
'Het geval dat' was nu aangebroken en ik reserveerde 30 euro voor boodschappen en 20 euro voor benzine.
Maandag gooide ik de planning volledig door de war omdat ik, voor mijn doen, behoorlijk impulsief een telefoon kocht voor mijn spruit die de enige in de klas bleek zonder telefoon. Dat grapje, waar ik overigens geen spijt van heb, koste 40 euro.
Je hoeft geen rekenwonder te zijn om dan te constateren dat er dus voor de rest van de week nog maar 10 euro overbleef.
Dat ging vrij gemakkelijk eerlijk gezegd. Zo wie zo is het heel simpel, geld wat je niet hebt kun je ook niet uitgeven. Ik kocht deze week alleen melk, brood, bananen, prei, tomaten en sla. We leefden van alles wat er nog in huis was. In de vriezer zaten nog 3 maaltijden, in de voorraadkast ook genoeg om de week door te komen. Het kostte weinig moeite.
Wel zat ik inmiddels een beetje in de stress, de nieuwe bankpas kwam maar niet. Komend weekend hebben de kinderen 2 uitwedstrijden en hebben we ook nog een verjaardag aan de andere kant van het land. Dan is een beetje benzine toch wel gewenst. Net toen ik er over na ging denken om een hulplijn te gaan inschakelen, (lees geld wilde gaan lenen) kwam vandaag toch de nieuwe bankpas. Fijn, kan ik morgen gewoon weer tanken, hoef ik niets te lenen.
O ja, ik ga morgen niet pinnen in de supermarkt. Ik hou me aan het budget van 10 euro, ik heb namelijk nog wat geld over. Eerlijk gezegd heb ik nog voldoende eten in huis. Morgen hoeven we geen eten te berekenen want we eten mee op de verjaardag. Hooguit dat ik even een komkommer en wat appels ga scoren voor zondag. Ja het is nu toch een beetje een sport geworden.
Wikipedia: Een vrek (ook wel gierigaard, krentenkakker of krent) is een zuinig persoon die zich voornamelijk op financieel gebied opstelt als weigerachtig in uitgeven van geld. Tevens getuigt hij meestal van een overdreven spaarzaamheid, vaak zelfs ten koste van basiscomfort en basisbehoeften. Ook zal dit vaak gepaard gaan met enerzijds onwil bezit te delen en anderzijds een drang tot hebzucht.
vrijdag 13 oktober 2017
maandag 9 oktober 2017
Smartphone op de basisschool, luxe of noodzaak?
Een van mijn spruiten is dit jaar begonnen in groep 7.
Vorig jaar al vroeg hij mij om een telefoon. Natuurlijk, elk kind wil tegenwoordig vroeg of laat een telefoon. Een telefoon voor een kind hoort wat mij betreft in het rijtje luxe producten. Net zoals de Playstation, de Hoover board en de drone.
Nu groeit het geld niet op mijn rug. Bovendien vind ik het niet meer dan normaal dat kinderen niet klakkeloos alles krijgen. Een goede manier om luxe goederen te vergaren is om hier voor te sparen. Ook leek mij het een goed idee om de wens te bewaren voor een verjaardag, Sinterklaas of de Kerstman.
Echter had kindlief de laatste verjaardag andere wensen op het verjaardag lijstje. Een telefoon zat er dit jaar dus niet bij. Inmiddels is kindlief flink aan het sparen voor de zo gewenste telefoon, zakgeld, verjaardag geld en straks kan er eventueel ook geld gevraagd gaan worden aan Sinterklaas en de Kerstman.
Momenteel is de vraag naar een telefoon erg actueel. De laatste week komt het vrijwel dagelijks ter sprake. Kind heeft nu 60 euro gespaard. Ruim voldoende voor een smartphone dacht ik zo.
Fout! Nee iedereen in zijn klas heeft een iPhone of een Samsung. Het zijn weliswaar veel tweedehandsjes die van pa of ma zijn geweest, maar allemaal merktelefoons. Deze merken heb je niet voor dat bedrag wat mijn kind spaarde. Zelf heb ik mijn telefoon al een jaar of 4. Zolang hij het nog doet koop ik geen ander. Ook heb ik geen duur abonnement met telefoon waarbij je elk jaar of elke 2 jaar een nieuwe telefoon mag 'uitkiezen'. Bovendien heeft elk kind er ook nog een abonnement bij. Alle kinderen schijnen voor en na schooltijd veelvuldig te bellen en te 'appen'. Er is een groepsapp waar de hele klas (min 1 kind dus) opzit, na schooltijd bespreken ze met elkaar het huiswerk etc etc.
Vanmiddag had ik een gesprek met de juf van kindlief. Wat blijkt, sinds vorig jaar al is mijn kind echt de enige in de klas zonder smartphone. Ik wist niet wat ik hoorde. Het was me al een paar keer gezegd maar ik geloofde het gewoon niet. Kinderen hebben vaak het idee dat iedereen altijd alles heeft en dat ze zelf niets hebben. In dit geval klopte het dus.
Ik was echt verbaasd. Ik weet namelijk dat er een aantal kinderen in de klas zitten waarvan de ouder in de bijstand zitten. 1 van die kinderen blijkt zelfs de nieuwste IPhone met abonnement te hebben. Misschien heeft hij een suikertante of is er een andere logische verklaring maar ik viel helemaal stil.
Ik werd er helemaal verdrietig van. Het voelt toch een beetje alsof je kind wordt buitengesloten. Alsof iedereen in de klas een agenda, pen en schrift heeft en 1 in de klas niet. Ik ben gelijk na schooltijd met kind naar de dichtstbijzijnde elektronica winkel gereden en heb daar de goedkoopste smartphone voor hem gekocht (40 euro)
Kindlief sputterde nog tegen, wilde liever een merk. (goedkoopste merktelefoon was 129 euro)
Telefoon heeft 15 euro beltegoed. Thuis hebben we wifi, dus kindlief kan thuis contact houden met alle klasgenoten.
Het voelt heel dubbel, aan de ene kant wil ik niet toegeven aan waan van de dag, aan de andere kant wil ik niet dat mijn zoon een buitenbeentje wordt, misschien ook de tips en trucs rond huiswerk mist. De kinderen spreken vaak met elkaar af via de app. Zo zijn ze in de zomervakantie met een hele groep naar het strand gegaan, is via de app geregeld. Mijn kind had ook graag meegewild.
Wat zou jij doen als jouw kind de enige was zonder Smartphone??
Vorig jaar al vroeg hij mij om een telefoon. Natuurlijk, elk kind wil tegenwoordig vroeg of laat een telefoon. Een telefoon voor een kind hoort wat mij betreft in het rijtje luxe producten. Net zoals de Playstation, de Hoover board en de drone.
Nu groeit het geld niet op mijn rug. Bovendien vind ik het niet meer dan normaal dat kinderen niet klakkeloos alles krijgen. Een goede manier om luxe goederen te vergaren is om hier voor te sparen. Ook leek mij het een goed idee om de wens te bewaren voor een verjaardag, Sinterklaas of de Kerstman.
Echter had kindlief de laatste verjaardag andere wensen op het verjaardag lijstje. Een telefoon zat er dit jaar dus niet bij. Inmiddels is kindlief flink aan het sparen voor de zo gewenste telefoon, zakgeld, verjaardag geld en straks kan er eventueel ook geld gevraagd gaan worden aan Sinterklaas en de Kerstman.
Momenteel is de vraag naar een telefoon erg actueel. De laatste week komt het vrijwel dagelijks ter sprake. Kind heeft nu 60 euro gespaard. Ruim voldoende voor een smartphone dacht ik zo.
Fout! Nee iedereen in zijn klas heeft een iPhone of een Samsung. Het zijn weliswaar veel tweedehandsjes die van pa of ma zijn geweest, maar allemaal merktelefoons. Deze merken heb je niet voor dat bedrag wat mijn kind spaarde. Zelf heb ik mijn telefoon al een jaar of 4. Zolang hij het nog doet koop ik geen ander. Ook heb ik geen duur abonnement met telefoon waarbij je elk jaar of elke 2 jaar een nieuwe telefoon mag 'uitkiezen'. Bovendien heeft elk kind er ook nog een abonnement bij. Alle kinderen schijnen voor en na schooltijd veelvuldig te bellen en te 'appen'. Er is een groepsapp waar de hele klas (min 1 kind dus) opzit, na schooltijd bespreken ze met elkaar het huiswerk etc etc.
Vanmiddag had ik een gesprek met de juf van kindlief. Wat blijkt, sinds vorig jaar al is mijn kind echt de enige in de klas zonder smartphone. Ik wist niet wat ik hoorde. Het was me al een paar keer gezegd maar ik geloofde het gewoon niet. Kinderen hebben vaak het idee dat iedereen altijd alles heeft en dat ze zelf niets hebben. In dit geval klopte het dus.
Ik was echt verbaasd. Ik weet namelijk dat er een aantal kinderen in de klas zitten waarvan de ouder in de bijstand zitten. 1 van die kinderen blijkt zelfs de nieuwste IPhone met abonnement te hebben. Misschien heeft hij een suikertante of is er een andere logische verklaring maar ik viel helemaal stil.
Ik werd er helemaal verdrietig van. Het voelt toch een beetje alsof je kind wordt buitengesloten. Alsof iedereen in de klas een agenda, pen en schrift heeft en 1 in de klas niet. Ik ben gelijk na schooltijd met kind naar de dichtstbijzijnde elektronica winkel gereden en heb daar de goedkoopste smartphone voor hem gekocht (40 euro)
Kindlief sputterde nog tegen, wilde liever een merk. (goedkoopste merktelefoon was 129 euro)
Telefoon heeft 15 euro beltegoed. Thuis hebben we wifi, dus kindlief kan thuis contact houden met alle klasgenoten.
Het voelt heel dubbel, aan de ene kant wil ik niet toegeven aan waan van de dag, aan de andere kant wil ik niet dat mijn zoon een buitenbeentje wordt, misschien ook de tips en trucs rond huiswerk mist. De kinderen spreken vaak met elkaar af via de app. Zo zijn ze in de zomervakantie met een hele groep naar het strand gegaan, is via de app geregeld. Mijn kind had ook graag meegewild.
Wat zou jij doen als jouw kind de enige was zonder Smartphone??
zondag 8 oktober 2017
7 dagen geen geld uitgeven
Het zou een leuke uitdaging kunnen zijn. Een week lang niets uitgeven. Sommigen doen dat voor de lol 1 maand in het jaar. Mijn keuze is het niet. Ik koop het hele jaar door alleen het hoognodige. Voor mij dus geen gelddieet. Maar nu, noodgedwongen kan ik 7 dagen bijna geen geld uitgeven.
Afgelopen week stopte mijn pinpas er opeens mee. Er stond voldoende geld op de bank. De pinautomaat meldde dat de pas niet werd herkend. Ik probeerde diverse pinautomaten. Een pinautomaat van een bank kan over het algemeen wat makkelijker een pas uitlezen. Echter nergens werd mijn pas herkend.
Thuisgekomen logde ik in bij mijn bankaccount. Er waren geen bijzonderheden te zien, alles leek in orde. Toen belde ik ook maar even met de bank. Daar kon men niets afwijkend ontdekken. Er waren geen meldingen van mislukte transacties ed. De pas was geldig tot ergens in 2019 en er was niets bijzonders te zien aan de kaart. Mijn pas zou het gewoon moeten doen. De medewerker adviseerde dan ook om het gewoon nog een keer te proberen. Mocht het alsnog niet lukken dan kon ik online een nieuwe pas aanvragen. Een nieuwe pas zou ik, na aanvraag na maximaal een week in huis hebben.
Omdat ik inmiddels al een keer of vijf had geprobeerd te pinnen bij diverse pinautomaten liet ik proberen dat maar achterwege. Ik vroeg online een nieuwe pas aan. Daar zat ik dan. Zonder werkende pinpas. Best onhandig. Pinnen is bijna een automatisme. Ik gebruik vrijwel nooit contant geld.
Gelukkig ben ik voorbereid op storingen in het betaalverkeer, verliezen van de pas en andere onvoorziene omstandigheden. Ik heb thuis altijd een bedragje in contanten om een paar dagen te overbruggen. Ook bij mijn pasjes zit altijd een briefje van 20 euro voor het geval dat... Die kwam nu goed van pas. Ik stond namelijk in de supermarkt bij de kassa toen mijn pinpas me in de steek liet.
Het is wat onhandig, maar het gaat me lukken. Ik heb mezelf een budget van 30 euro voor de supermarkt gegeven om deze week door te komen. Een goed moment om te inventariseren wat er nog in huis is en wat we daarvan kunnen maken.
Als ik ga tanken dan maak ik altijd gebruik van de voordelige tankstations zonder personeel. Maar daar heb je wel je pas voor nodig. Voor het bemande tankstation heb ik 20 euro aan contanten gereserveerd. Zo moet het lukken en wie weet merk ik er iets van aan het eind van de maand als ik mijn uitgaven op een rijtje zet.
Heeft jouw pinpas je wel eens in de steek gelaten?
Afgelopen week stopte mijn pinpas er opeens mee. Er stond voldoende geld op de bank. De pinautomaat meldde dat de pas niet werd herkend. Ik probeerde diverse pinautomaten. Een pinautomaat van een bank kan over het algemeen wat makkelijker een pas uitlezen. Echter nergens werd mijn pas herkend.
Thuisgekomen logde ik in bij mijn bankaccount. Er waren geen bijzonderheden te zien, alles leek in orde. Toen belde ik ook maar even met de bank. Daar kon men niets afwijkend ontdekken. Er waren geen meldingen van mislukte transacties ed. De pas was geldig tot ergens in 2019 en er was niets bijzonders te zien aan de kaart. Mijn pas zou het gewoon moeten doen. De medewerker adviseerde dan ook om het gewoon nog een keer te proberen. Mocht het alsnog niet lukken dan kon ik online een nieuwe pas aanvragen. Een nieuwe pas zou ik, na aanvraag na maximaal een week in huis hebben.
Omdat ik inmiddels al een keer of vijf had geprobeerd te pinnen bij diverse pinautomaten liet ik proberen dat maar achterwege. Ik vroeg online een nieuwe pas aan. Daar zat ik dan. Zonder werkende pinpas. Best onhandig. Pinnen is bijna een automatisme. Ik gebruik vrijwel nooit contant geld.
Gelukkig ben ik voorbereid op storingen in het betaalverkeer, verliezen van de pas en andere onvoorziene omstandigheden. Ik heb thuis altijd een bedragje in contanten om een paar dagen te overbruggen. Ook bij mijn pasjes zit altijd een briefje van 20 euro voor het geval dat... Die kwam nu goed van pas. Ik stond namelijk in de supermarkt bij de kassa toen mijn pinpas me in de steek liet.
Het is wat onhandig, maar het gaat me lukken. Ik heb mezelf een budget van 30 euro voor de supermarkt gegeven om deze week door te komen. Een goed moment om te inventariseren wat er nog in huis is en wat we daarvan kunnen maken.
Als ik ga tanken dan maak ik altijd gebruik van de voordelige tankstations zonder personeel. Maar daar heb je wel je pas voor nodig. Voor het bemande tankstation heb ik 20 euro aan contanten gereserveerd. Zo moet het lukken en wie weet merk ik er iets van aan het eind van de maand als ik mijn uitgaven op een rijtje zet.
Heeft jouw pinpas je wel eens in de steek gelaten?
Abonneren op:
Posts (Atom)