Geluk

Vanmiddag zat ik in de speeltuin.
 Deze speeltuin word ook gebruikt door de naschoolse opvang.
Vorig jaar nog zaten mijn kinderen hier ook.

Wat me opvalt is dat veel kinderen in de hipste  merkkleding lopen.
Mijn kinderen lopen er ook netjes bij.
Maar ik geef maar heel weinig uit aan kleding.
Merkkleding koop ik alleen af en toe in de kringloop.

Het werkt natuurlijk aan twee kanten.
Als je niet hoeft te werken kun je soms wat tijd gebruiken om marktplaats af te struinen of naar de kringloop op zoek naar een koopje.
Maar als je net als ik tegenwoordig, geen onnodige spullen meer hoeft te kopen hou je ook weer tijd over voor je kinderen.

Wat een geluk dat ik het licht heb gezien.
Wat een geluk dat ik de keuze heb (gemaakt) om door zuiniger aan te doen minder hoef te werken.

Nog niet zo lang geleden dacht ik echt dat het echt niet anders kon. Werken en kinderen naar de opvang brengen ik zag echt geen andere mogelijkheid.
Had ik het maar eerder ingezien, dan had ik er meer voor mijn kinderen kunnen zijn.

Stelen van de armen?

Vanmorgen fietste ik langs een kledingcontainer van het leger des heils.
Zelf gooi ik hier ook wel eens kleding in.
Kennelijk waren de containers, er staan er twee, helemaal vol.
Om de containers heen stonden namelijk nog een aantal vuilniszakken en tassen.
Toen ik er langs fietste stapte er net een dame van haar fiets.
Ze pakte een vuilniszak en begon hier in te graaien.
Ze had kennelijk al snel iets gevonden want ze gooide een kledingstuk in haar fietsmand.
Ik was verbaasd.
Zonder na te denken sprak ik deze mevrouw aan.
Eerst wuifde ze me lachend weg. Toen ze merkte dat het me menens was brabbelde ze iets en stopte met zoeken.
Ik ben gelijk doorgereden omdat de kids naar school moesten.
Pas later dacht ik, misschien was dit een wanhoopsdaad van die vrouw, had die vrouw geen kleren voor haar kinderen en loop ik me er mee te bemoeien.
Misschien had ik moeten vragen of ik haar ergens mee kon helpen.
Maar hoe de situatie ook was, het blijft wel stelen van de armen.
Hoe zeer ik ook van vrekken houd, er blijven altijd duidelijke grenzen.
Goedkoop graag, gratis of ruilen geweldig.
Maar wegnemen is echt afkeuringswaardig.

spullen voor de rommelmarkt

Jarenlang dacht ik dat veel spullen hebben handig was. Je kon het maar in huis hebben, je weet maar nooit.
Ik gooide vrijwel nooit iets weg.
Als er een koopje voorbij kwam, was die voor mij.
Intussen groeide ons huis helemaal dicht.
Handig al die spullen?

Nee helemaal niet. Met zoveel spullen raak je het overzicht kwijt.
Je weet niet wat je allemaal al in huis hebt en koopt dingen dubbel, of driedubbel.
Zo heeft mijn jongste zoon 3 paar slofjes die hij nu past. Aangezien hij 2 voeten heeft is 1 paar gewoon genoeg.
Dit geldt ook voor de handschoenen, sjaals, mutsen, fietslampjes, sloten etc etc.
O ja en verlengsnoeren, we kunnen geloof ik heel wel 2 keer rond Nederland met die kabels.

Nu probeer ik beetje bij beetje, laatje voor laatje een beetje orde te scheppen in de chaos. Als je daarmee bezig bent kom je je rijkdommen weer allemaal tegen.
Sommige spullen waren al een tijdje kwijt. Andere spullen waren al vergeten of afgeschreven.
Leuk hoor al die 'gratis' spullen.

Veel spullen kunnen echt gelijk bij het afval. Kapot of  niet, het afval probeer ik natuurlijk wel zo goed mogelijk te scheiden. kleine elektrische apparaten kan op veel plaatsen makkelijk worden ingeleverd.
Spullen die nog goed zijn, maar we overcompleet hebben of te klein zijn, of gewoon niet meer willen hebben worden zorgvuldig bewaard voor de rommelmarkt.

We stonden eerder op de rommelmarkt, dat leverde mooi 130 euro op.
Nadeel is wel dat je dan meestal erg vroeg aanwezig moet zijn, maar vele handen maken licht werk. We kunnen elkaar aflossen, we maken er een leuk dagje van.

Zo nog 2 dozen zien te vullen en dan op zoek naar een mooie rommelmarktplaats.