Posts tonen met het label werk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label werk. Alle posts tonen

woensdag 4 oktober 2017

Slechte moeder of slechte werknemer. (het antwoord)

Slechte moeder of slechte werknemer?
Ik heb het helemaal uitgezocht en ik heb het antwoord.

Het antwoord is : Slechte moeder.

Waarom? Mijn kind heeft maar 1 ouder en dat ben ik.
De cliënten om mijn werk hebben wel meer dan 35 begeleiders die voor hun kunnen zorgen..
Dat ik moet werken dat is nu eenmaal zo maar ik ben in de eerste plaats moeder. Daar ligt de grootste verantwoordelijkheid.
In het verleden ben ik altijd 100 % loyaal geweest naar mijn werkgever toe en minder naar mijn kinderen toe. Het is te vaak gebeurd dat ik over de grenzen van redelijkheid ging om toch maar te kunnen werken.
Zo noem ik de nachtelijke reizen (totaal per keer 4 (!!) uur) om een ziek kind naar mijn ouders te brengen zodat ik 's ochtends gewoon kon gaan werken. Ik sliep dan niet of een halve nacht, en een ziek kind waarmee gesleept wordt (2 uur in de auto) is ook niet echt redelijk te noemen.

Ik heb het inmiddels uitgezocht. Wat zegt de wet?

§ 1. Verlofvormen


Calamiteiten- en ander kort verzuimverlof


Artikel 4:1


  • 1De werknemer heeft recht op verlof met behoud van loon voor een korte, naar billijkheid te berekenen tijd, wanneer hij zijn arbeid niet kan verrichten wegens:
    • a.onvoorziene omstandigheden die een onmiddellijke onderbreking van de arbeid vergen;
    • b.zeer bijzondere persoonlijke omstandigheden;
    • c.een door wet of overheid, zonder geldelijke vergoeding, opgelegde verplichting, waarvan de vervulling niet in zijn vrije tijd kon plaatsvinden;
    • d.de uitoefening van het actief kiesrecht.
  • 2Onder zeer bijzondere persoonlijke omstandigheden worden in ieder geval begrepen:
    • a.de bevalling van de echtgenote, de geregistreerde partner of de persoon met wie de werknemer ongehuwd samenwoont;
    • b.het overlijden en de lijkbezorging van een van zijn huisgenoten of een van zijn bloed- en aanverwanten in de rechte lijn en in de tweede graad van de zijlijn;
    • c.spoedeisend, onvoorzien of redelijkerwijze niet buiten werktijd om te plannen arts- of ziekenhuisbezoek door de werknemer of de noodzakelijke begeleiding daarbij van de personen, bedoeld in artikel 5:1;
    • d.noodzakelijke verzorging op de eerste ziektedag van de personen, bedoeld in artikel 5:1.
    • Artikel 5:1


      • 1De werknemer heeft recht op verlof voor de noodzakelijke verzorging in verband met ziekte van een persoon als bedoeld in het tweede lid.
      • 2Onder een persoon als bedoeld in het eerste lid, wordt verstaan:
        • a.de echtgenoot, de geregistreerde partner of de persoon met wie de werknemer ongehuwd samenwoont;
        • b.een kind tot wie de werknemer als ouder in een familierechtelijke betrekking staat;
        • c.een kind van de echtgenoot, de geregistreerde partner of de persoon met wie de werknemer ongehuwd samenwoont;
        • d.een pleegkind dat blijkens de basisregistratie personen op hetzelfde adres woont als de werknemer en dat hij als pleegouder als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet verzorgt;
        • e.een bloedverwant in de eerste of tweede graad;
        • f.degene die, zonder dat er sprake is van een arbeidsrelatie, deel uitmaakt van de huishouding van de werknemer; of
        • g.degene met wie de werknemer anderszins een sociale relatie heeft, voor zover de te verlenen verzorging rechtstreeks voortvloeit uit die relatie en redelijkerwijs door de werknemer moet worden verleend.
  • Ook de CAO die voor mij geldt heeft er iets over te melden:
    • ...... De werkgever verleent bij zodanige ziekte in het gezin dat de werknemer regelingen moet treffen om de zorg te regelen: 24 uur betaald verlof op jaarbasis. De werkgever treft hiertoe een regeling in overleg met de ondernemingsraad........ 

    • De regeling met de OR heb ik niet op schrift kunnen achterhalen. Dit zal ik nog navragen.

    • Kortom, als ik meld bij mijn werkgever dat ik echt niet in staat ben te komen ivm plotselinge ziekte van mijn kind sta ik dus in mijn recht. Ik kan dan kort verzuimverlof opnemen. Hopelijk is het niet nodig maar wel fijn om achter de hand te hebben. Na de herfstvakantie heb ik een gesprek met mijn leidinggevende en zal dit zeker ter sprake komen.

vrijdag 29 september 2017

Slechte moeder of slechte werknemer (het vervolg)

Inmiddels is het alweer vrijdagavond, kindlief is nog steeds behoorlijk ziek, heeft een keelontsteking.

Afgelopen woensdag toen ik me noodgedwongen afwezig moest melden op het werk, lijkt alweer heel lang geleden. Sindsdien is er veel gebeurd. Woensdagmiddag na werktijd ben ik naar mijn ouders gereden (175 km enkele reis) Daar kon mijn kind verzorgd worden de komende werkdagen. Daar hebben we gegeten en ben ik weer terug gereden.

Omdat kindlief onder de pannen was kon ik donderdag gewoon weer werken. Jammer dat mijn collega's zich 's ochtends ziek had gemeld. Stond ik de hele dag alleen. Zal mijn verdiende loon wel zijn ;) Ze was grieperig maar had gelukkig geen koorts zei ze. Tja...vervelend.  

Donderdag na werktijd heb ik via de skype contact gehouden met kindlief. Hij lag voornamelijk te slapen maar als hij wakker werd kon hij mij even zien.  

Ook vandaag was hij bij mijn ouders zodat er ook vandaag gewoon gewerkt kon worden. Helaas was mijn collega nog ziek zodat ik weer alleen stond. Toen het werk klaar was en de school uit was, ben ik weer naar mijn ouders gereden (175 km) om kindlief op te halen. Inmiddels zijn we weer thuis en ligt hij te slapen alsof er niets is gebeurd. 

Als fulltime alleenstaande en werkende moeder word je vanzelf behoorlijk creatief. Helaas blijken sommige situaties onvoorspelbaar en niet goed op te lossen.  

Ik werk al 25 jaar in de zorg, ben sinds 15 jaar moeder en ik heb nog nooit hoeven verzuimen als er een kind ziek was. Kinderen waren weliswaar regelmatig ziek maar altijd was er een oplossing. Vaak zag ik een ziekte wel aankomen. Een aantal keren ben ik 's nachts naar mijn ouders gereden om een kind wat 's nachts ziek werd daar heen te brengen. Ook heb ik weleens mijn moeder opgehaald zodat ze bij mij thuis voor een zieke kon zorgen. Vaak genoeg lag er een zieke bij de buren of bij een vriendin op de bank. Bij de oudste regel ik vaak een back-up in de buurt. Kind blijft gewoon thuis in bed, via Skype houd ik dan de zieke in de gaten. Mocht er iets zijn dan kan de back-up even bij de zieke gaan kijken. Woensdag was er dus niemand beschikbaar, geen buren, geen vrienden of bekenden. Die werken zelf over het algemeen zelf ook. Mijn buren die meestal wel kunnen inspringen waren toevallig allebei op vakantie. 

Op mijn werk heeft zich ook het een en ander afgespeeld. Mijn leidinggevende heeft mijn 'ziekmelding' en haar reactie op mijn ziekmelding besproken met een aantal collega's. Die hebben haar kunnen overtuigen dat ik echt niet anders kon. Ze weten van mijn creatieve oplossingen. Die zijn soms verbaasd dat ik zo veel moeite doe om te kunnen werken.  
Vanmiddag had ik een gesprekje met mijn leidinggevende. Ze zag inmiddels wel in dat ik dit niet zomaar had gedaan. Ik had haar niet kunnen overtuigen maar mijn collega's wel. Er komt dan ook geen aantekening in mijn dossier. Wel zal ze het terug laten komen in mijn jaarlijkse beoordelingsgesprek. 
(wordt vervolgd)





woensdag 27 september 2017

Slechte moeder of slechte werknemer

Vandaag gebeurde waar ik altijd al bang voor was.
Mijn jongste zoon werd vanmorgen wakker met hoge koorts. Hij was er echt heel beroerd aan toe. Hij klaagde over hoofdpijn en wilde alleen maar slapen. Het manneke wilde niet eten, drinken ging gelukkig wel.

Nu geeft een ziek kind altijd zorgen, vooral als de koorts vrij hoog is. Maar bij mij zelf liep de temperatuur ook aardig op. Ik werd namelijk gewoon op mijn werk verwacht. Het is zo wie zo soms al heel lastig om oppas te vinden, laat staan opvang vinden voor een ziek kind.  Uit school mee met een vriendje mee is tot daar aan toe. Maar een ziek kind de hele dag over de vloer is toch anders. Bovendien wil je als kind toch gewoon bij mama zijn als je je niet lekker voelt.

Ik ben vanmorgen ruim een uur bezig geweest om mensen te benaderen die op de zieke konden passen. Toen dit niet lukte ben ik collega's gaan bellen om te vragen of ze mijn dienst konden overnemen. Helaas, het zat niet mee. Er zat niets anders op dan mijn leidinggevende te bellen.

Aangezien ze al eerder weinig empathie kon opbrengen voor mijn privésituatie belde ik haar met bonkend hart. Zoals verwacht was het mijn probleem (ik wil graag werken dus dan regel je het thuis maar) Ze verwachte mij gewoon op de locatie en verder klaar.

Ik kon niet anders dan haar mee te delen dat ik niet echt kon komen. Afschuwelijk maar ik stond met mijn rug tegen de muur. Ik heb gezegd dat ik vandaag zorgverlof wilde opnemen. Dat accepteerde ze niet want iedereen heeft wel eens een ziek kind bla bla bla.

Ze beëindigde het gesprek met de mededeling dat ze aan het eind van mijn dienst langs zou komen om over de situatie te praten. Je wil niet weten hoe ik me toen voelde. Ik heb haar een whatsapp bericht gestuurd met het volgende: Het spijt me maar zoals ik zojuist aan de telefoon ook al duidelijk wilde maken, ik zie geen kans om vandaag te komen werken.
Direct daarna heb ik haar geblokkeerd om mijn telefoon.

In de loop van de dag ontving ik een email van mijn leidinggevende. Ik krijg een aantekening in mijn dossier. Ze ziet het als werkweigering. Als ik morgen om wat voor reden ook niet op mijn werk zou verschijnen zou dat geldt als de 2de werkweigering. Na 3 keer mag ik ontslagen worden.

Nou, ik heb nu echt zin om ontslagen te worden. Ben er zo klaar mee. 1 reden om geen ontslag te nemen: de bank. De bank wil een vast werkcontract zien anders geven ze geen hypotheek af. Daar ben ik momenteel juist zo hard mee bezig. Als de hypotheek niet lukt dan zijn we nog verder van huis. Dan staan we op straat. Nou ja, niet direct maar dan wordt de toekomst voor ons gezinnetje erg lastig.
(wordt vervolgt)