500 gram spruitjes voor 17 euro

Eergisteren kreeg ik van mijn lieve buurvrouw een zak met spruitjes.
Ze had ze gekocht maar ging onverwachts een weekendje weg.
Ze vroeg of ik ze misschien wilde hebben.
Nou graag zelfs, ik ben gek op spruitjes, en ik ben ook dol op alles wat gratis is. 😃

We zouden dus spruitjes eten. Of liever gezegd ik zou spruitjes eten. De kinderen houden er niet van en ik snap dat wel, ik vond ze vroeger ook vreselijk. Vroeger moesten we thuis altijd je leeftijd aan spruitjes eten. Ik was altijd de pineut want ik was de oudste, ik zat met de meeste spruitjes in mn maag.
Ik kan me niet meer precies heugen wanneer de omslag is gekomen maar ergens tussen kind zijn en volwassenheid ben ik spruitjes toch gaan waarderen.
Nu schijnt het zo te zijn dat de spruitjes tegenwoordig van nature wat zoeter zijn dan vroeger. Of dit een feit of een fabel is weet ik niet. Naar mijn idee zou dit best kunnen kloppen.

Met zn allen schoven we aan tafel schoven we aan tafel. Eén pan met spruitjes voor mij en een pan met groente voor de kids. Opeens hoorde ik mezelf zeggen, voor elke spruitje dat jullie eten krijg je een euro. Als spruitjes echt zo vreselijk zouden zijn zou het mij geen cent kosten.
Aarzelend begonnen de kinderen aan het eerste spruitje..... maar al snel hadden ze de (spruitjes) smaak te pakken. Er werden totaal 17 spruitjes naar binnen gewerkt. Belofte maakt schuld dus ik betaalde netjes die 17 euro uit. Ik zie het maar als een stukje gezondheidsinvestering. In het vervolg eten we gewoon gezamenlijk spruitjes want als ze echt zo vies waren, hadden ze er niet zoveel gegeten lijkt me.

Decemberstress in november

De maand december is nog niet eens begonnen en de decemberstress stroomt al door mij aderen.
Mijn handicap is dat ik alles perfect wil doen en ook nog eens laag in mijn energie zit,
Dat is bij voorbaat een onmogelijke combinatie.
Als enige (actieve) ouder van jonge kinderen, kostwinner, interieurverzorger, klusjesman, chauffeur, inkoopster, hovenier en kok ren ik de dag door om enigszins overal op tijd te komen. Daarnaast probeer ik iedereen een beetje aandacht te geven en af en toe wat te laten eten.
In de komende periode ben ik ook nog hulpsinterklaas en regel- en cadeautjespiet :)

Je zal mij niet horen klagen maar het zijn behoorlijke tropenjaren waar ik me nu in begeef.

Het is 's ochtends rennen en vliegen om de kinderen op tijd op school te krijgen. Vervolgens haasten naar het werk. Op het werk is het ook nooit relaxed, er wordt veel van me gevraagd. 's Middags is het wederom een race tegen de klok om weer op tijd bij school te zijn. Thuisgekomen met uitgelate en uitgehongerde kinderen begeef ik me naar de keuken waar de ontbijtbordjes geduldig de hele dag hebben staan wachten. Ik flans een snelle maar gezonde maaltijd in elkaar en gaan we eten.
Moet er iemand sporten dan blijven de ontbijtbordjes gewoon staan. Is er geen activiteit dan heb ik zowaar de tijd om even de keuken aan kant te maken.
Daarna begint eigenlijk het drukste moment van de dag, douchen, om de beurt dus elke dag iemand of onder de douche of in bad. Daarna fruit eten, de jongste naar bed, andere helpen met huiswerk. Tussen door even computer aan, om werkmail te verwerken en wat blogs te lezen. Ergste zooi opruimen, andere kind naar bed. Broodbakjes en kleren etc voor de volgende dag klaar zetten en dan rol ik vervolgens zo mn bed in.

Het weekend is gereserveerd voor sportwedstrijden en (familie) bezoek.
Verder werk ik alle was weg, ruim de ergste zooi op, maak het meest vuile in huis weer schoon en doe boodschappen. Het liefst voor de hele week.
Zondag doe ik mn best om iets buitenshuis te gaan doen, al is het maar voor een uurtje, dan hebben we toch onze vitamine D weer binnen. Op zondag kook ik meestal met de kids, zelfgemaakte pizza of we bakken een cake die we vervolgens gezellig versieren.

Ik ben blij dat ik een baan heb gevonden onder schooltijden. Het scheelt me 250 tot 300 euro opvangkosten per maand. Als ik dat ook nog zou moeten betalen van mijn huidige salaris zou het financieel wel erg krap worden. Meer uren werken is geen optie, waar ik nu werk wordt er niemand meer aangenomen en er worden geen contracten verhoogd.
Nadeel is dus wel dat ik geen moment voor mezelf heb.

DecemberStresssss



Tot zover de dagelijkse gang van zaken. Nu met de naderende feestdagen breekt me het zweet uit.
Er moet nog meer gedaan worden in evenveel tijd. De ervaring leert dat er door de weeks geen ruimte is voor extra activiteiten. Daarom wil ik dit weekend de sinterklaascadeaus geregeld hebben.

De enige oplossing hiervoor is: een strakke planning maken en gebruik maken van het internet !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik heb zojuist een aantal Sinterklaascadeaus on-line besteld. Morgen haal ik nog wat losse spullen.
Dit weekend wil ik ook de surprises af hebben als ook de gedichten.
Als dit geen strakke planning is......

Fietsen deze week duurder dan autorijden

Het is niet te geloven.
Deze week heb ik al 3 keer fietspech gehad, en de week is nog maar op de helft 😀

Maandagochtend pakte ik mijn fiets uit de schuur en wat denk je, lekke achterband. Pfft, lekker begin van de week. De kinderen kwamen te laat op schoon, ik was te laat om het werk.
's Middags ben ik gelijk naar de fietsenmaker gegaan en besloot een gehele nieuwe binnen- en buitenband te nemen. Ik fiets heel veel en de achterband was na 3 jaar helemaal versleten. Ik wilde geen gedoe en gewoon een goede nieuwe achterband. Zodat ik weer jaren voorruit kon.

Fietst mijn zoon 's avonds nog even een blokje om....loopt zijn ketting er af. Dit gebeurt wel vaker en geen probleem die ketting leggen we weer netjes terug. Echter dit keer zit de ketting muurvast. Handen pikzwart en verwond, niets lukt, ding zit muurvast. Gelukkig heeft hij nog een reserve fiets dus gebruikt hij die voorlopig even.

Vanmiddag uit het werk stap ik op mijn fiets, en ja hoor. Niet te geloven, afweer een lekke band. Dit keer was het de voorband. Zou er iemand zijn die een geintje met me uithaalde of is het domme pech?

De fietsenmaker zag me aankomen en herkende me direct. Ik had gehoopt op zoveel medelijden dat hij zou zeggen, ach mevrouwtje wat een pech, ik reken alleen materiaalkosten. Maar helaas. Ik informeerde nog over een plak abonnement maar die ook die vlieger ging ook niet op.
Aangezien de voorband er nog helemaal goed uitzag werd alleen de binnenband vervangen. Ik de band zaten diverse stalen 'haartjes' volgens de deskundige veroorzaakt door machines die in deze tijd van het jaar erg actief zijn om de herfstbladeren te verwijderen. Er waren veel pechgevallen deze periode.
De fiets van mijn zoon met de vastgelopen ketting werd ook gelijk aangeboden ter reparatie en nu, inmiddels 100 euro armer, ben ik benieuwd joe de week zich verder zal ontwikkelen. Hopelijk blijft het hierbij. Even denken of ik de rest van de week nog de fiets durf te pakken..

Als vrek zou ik eigenlijk zelf de banden moeten kunnen plakken en eventueel verwisselen. Het zou handen met geld besparen. In het verleden heb ik meerdere keren pogingen gedaan om zelf te banden te plakken of te verwisselen. Zo wie zo was ik daar altijd uren, zo niet dagen mee bezig. Het resultaat viel altijd tegen en in no-time moest ik het dan alsnog uit handen geven. Ik begin er dus niet meer aan.
Een kennis van me heeft vroeger om een fietsenwinkel gewerkt, hem vraag ik weleens om hulp als er iets is met een fiets. Helaas voor mij, fijn voor hem is hij net vertrokken voor een 2-weekse vakantie in de zon.....zo lang kan ik niet wachten....