Afscheid van de spaarhypotheek

Komende week komt het huis waar ik al jaren woont volledig op mijn naam. Met het op naam krijgen van het (mijn) huis hoorde daar ook een andere hypotheek bij.

Op mijn eerste huis ooit zat een hypotheek die volledig spaarhypotheek was. Dat was in die tijd gangbaar. Tegen de tijd dat er in het spaarpotje van de spaarhypotheek een aanzienlijk bedrag zat verhuisde ik en begon ik weer bij nul. In de tijd van mijn eerste hypotheek stond de rente rond de 6 %. Als je na een flink aantal jaren een mooi bedrag had gespaard groeide het potje van je spaarhypotheek flink door.

Mijn laatste (nu nog huidige) hypotheek bestond voor de helft uit een spaarhypotheek en voor de andere helft uit aflossingsvrije hypotheek. Toen ik de hypotheek afsloot wilde ik het liefst een volledige spaarhypotheek zodat ik zeker wist dat ik aan het eind van de rit alles had afbetaald. Die maandlasten vielen echter zo hoog uit dat het financieel niet zou gaan lukken. Mijn hypotheekadviseur vond het een heel goed plan om dan te kiezen voor een beleggingshypotheek. De maandlasten die daar bij hoorden waren het allerlaagst vergeleken met alle hypotheekvormen. Ook al zijn Zeeuwen misschien zuinig, ze zijn ook nuchter en ik wilde precies weten waar ik aan toe was. Er waren inmiddels kinderen en ik wilde gewoon zekerheid. Ik wilde geen onzekerheid en stress met beleggingen die tegenvielen. Vandaar dat ik koos voor de zekerheid van een spaarhypotheek in combinatie van de lage lasten van een aflosvrije hypotheek. 

Mijn komende hypotheek bestaat wederom voor de helft uit een aflosvrije hypotheek de andere helft bestaat uit een annuïteiten hypotheek. De spaarhypotheek was geen optie meer omdat het wettelijk verplicht is om te gaan flossen. Met een spaarhypotheek spaar je lekker door maar je lost in feite niets af. Daarom kon deze niet meer worden afgesloten.

Een aflosvrije hypotheek koos ik dit keer niet omdat ik lagere maandlasten wil maar omdat ik wil gaan aflossen. Ik wil gaan aflossen in een rap tempo en wanneer het mij uitkomt. Ik hoef niet te verhuizen want ik heb al jaren de sleutel van het huis. De eerste periode wil ik toch wat onderhoud plegen. De laatste jaren is daar niets van gekomen. Het dak moet nodig nagekeken worden en zo staan er nog wat meer werkzaamheden op de planning. Als dat achter de rug is begin ik keihard met aflossen.

Mijn spaarhypotheek wordt opgeheven. In het spaarpotje van de spaarhypotheek zit inmiddels 28.000 euro. Dat bedrag wordt afgelost bij het afsluiten van de nieuwe hypotheek. De nieuwe hypotheek komt dus in 1 keer een stuk lager te liggen. De maandlasten liggen daardoor ook lager. 

Graag had ik de spaarhypotheek aangehouden om er af en toe wat spaargeld in te stoppen. Spaargeld wat op een spaarrekening vrijwel niets oplevert kon in het spaarpotje van de spaarhypotheek lekker groeien.

Morgen is het zover....dan komt het huis officieel op mijn naam.

Een eigen huis

Volgende week is het eindelijk zo ver, ik ga het huis kopen waar ik nu al ruim 10 jaar in woon. 

Bij de notaris wordt alles ondertekend. Wat heerlijk dat alles nu bijna geregeld is. Een periode van onzekerheid wordt nu afgesloten. De laatste loodjes vielen erg zwaar. De deadline van de bank hing als een zwaard van Damocles boven me. Eerder dit jaar had de bank mij financieel goedkeuring gegeven om de hypotheek volledig op mijn naam te zetten.  

Wel moest er nog het een en ander worden geregeld en getekend. Niet alles had ik zelf in de hand, ook degene die nog voor de andere helft eigenaar was moest meewerken met het papierwerk. Niet dat deze bewust tegenwerkte maar er werd ook niet veel haast gemaakt. Zelfs de hypotheekadviseur werd er zenuwachtig van. Toen gisteren eindelijk alles geregeld was haalde ook hij opgelucht adem. Hij had dit niet eerder meegemaakt en vreesde dat we de deadline niet zouden halen.  

Op zich was er dan nog geen man overboord. Er zou opnieuw een aanvraag gedaan moeten worden gedaan. Ook al blijft de financiële situatie van mij hetzelfde, de regels rondom hypotheken worden steeds meer aangescherpt. Ook weet ik niet hoeveel geduld de bank heeft. Al betaal ik braaf elke maand de hypotheeklasten, misschien dat de bank het op een gegeven moment wel zat is en geen nieuwe aanvraag meer in behandeling neemt. 
Ze hebben alles bij elkaar al best veel werk gehad aan mij en als ik dan telkens in gebreke blijf door de laatste papieren niet te regelen dan kan ik me voorstellen dat ze er klaar mee zijn. Ik had dan wel gewoon in dit huis kunnen blijven wonen, maar als ik aan het eind van de rit het hele huis had afbetaald was het huis slechts voor de helft van mij. 
Dit is dus niet meer aan de orde. Alles is geregeld. Zelfs de handtekening bij de notaris is door de wederpartij al gezet. Maandag zal de akte passeren en staat het huis volledig op mijn naam.

Weinig inkomen en toch een hoge hypotheek?

Er is een tijd geweest dat de banken gemakkelijk een hypotheek gaven. Ik kan me nog de periode herinneren toen ik mijn eerste huis kocht. Ik was een jaar of twintig. Er waren weinig huurwoningen beschikbaar. Er waren geen betaalbare huurwoningen beschikbaar. De sociale, betaalbare woningen waren onbereikbaar. Je kwam hiervoor pas in aanmerking als je een jaar of 10 ingeschreven stond. Het was op dat moment voordeliger voor mij om te kopen dan om te huren. 

Zodoende kocht ik mijn eerste woning. Zelf had ik geen flauw idee van alle kosten, ik liet al het denkwerk over aan de makelaar en hypotheekadviseur. Ik koos het huis uit en de rest liet ik over aan de anderen. 

Zo kon het dus gebeuren dat ik toen ik goed en wel in het huis woonde pas inzicht kreeg van de kosten. Ook de maandelijkse hypotheekrente aftrek werd door de hypotheek adviseur geregeld. Ik kocht een woning met een tophypotheek. Het klonk geweldig en ik tuinde er met dichte ogen in. 

Voordat ik mijn huis kocht had ik een kamer met extreem lage huur. Ik had vrijwel geen vaste lasten en kon leven als een god in Frankrijk. Vrijwel mijn hele salaris ging uit aan leuke dingen, kleding en lekker eten.  

Toen de eerste afschrijvingen kwamen, hypotheek, energiekosten, telefoonkosten, verzekeringen en meer, moest ik enorm schakelen. Ik was niet gewend om op de centen te letten, ik had altijd geld genoeg en ik moest nu zelfs uitkijken dat ik geen schulden ging maken. Dat zat er bij mij al wel vroeg in, geen schulden maken. Geld wat er niet is gaf ik niet uit. Behalve dan de hypotheekschuld, die voor mijn inkomen en levensstijl eigenlijk veel te hoog was. Achteraf gezien dan, toen ik het huis kocht had ik geen idee.  

Nu lijkt de geschiedenis zich te herhalen, ik koop het huis, waar ik al enige tijd in woon. Ook dit huis is veel te duur vergeleken met mijn inkomen. Het grote verschil is dat ik nu wel weet wat me te wachten staat. Nu heb ik wel een overzicht van de inkomsten en uitgaven. Dit keer kom ik niet voor verrassingen te staan. 

Mijn inkomsten zijn relatief laag zijn en de aankomende hypotheekschuld is best hoog. Volgens standaard berekeningen zou ik niet in aanmerking komen voor deze hypotheek. Omdat ik de maandelijkse hypotheeklasten gemakkelijk kan betalen en de rest van mijn huishoudboekje ook op orde is, durfde de hypotheekadviseur het wel aan om een aanvraag te verzorgen bij de bank.

Een deel van de aanvraag bij de bank bestond dus uit een inkomsten en uitgaven overzicht. Dankzij dit gezond uitziende overzicht kon de bank akkoord gaan. 

Wat ook in mijn voordeel werkte is dat ik tot op heden altijd trouw heb betaald. Wel had de bank als voorwaarde dat ik het spaarpotje van de spaarhypotheek, dat vrijkwam, zou gebruiken voor aflossing van de hypotheek. De hypotheekschuld kwam hierdoor in een klap lager te liggen.