Tegen de stroom in

Op het werk is er iets nieuws bedacht. Het leek mijn collega's leuk om een personeelspot te hebben. Als er iemand jarig is, ziek is of bijvoorbeeld gaat trouwen kan er uit die pot een cadeau gekocht worden namens alle collega's.
Per maand betaald iedereen 2 euro. We zijn met 15 collega's.
Om praktische redenen wordt er per jaar betaald, dus per persoon 24 euro.

Natuurlijk was iedereen voor, iedereen was enthousiast. Alleen gooide de zuinige zeeuw weer roet in het eten. Sorry, ik vind mijn collega's over het algemeen best aardig hoor, maar ik vind 24 euro wel heel veel geld. Als ik hier jaar in jaar uit tot mijn pensioen aan mee doet kost me dat bijna 700 euro. Ja als je het zo bekijkt.....Bovendien vind ik een cadeautje krijgen heel leuk, maar als ik nu moet kiezen krijg ik liever geen cadeau en bespaar ik de 24 euro elk jaar. Ook heb ik mijn eigen cadeau strategie, als ik iemand een cadeau geef is dat meestal met (bijna)  gesloten portemonnee. Dus mocht ik een collega iets willen geven dan liever op mijn manier.

Ik voelde me weer zo een zeur. Ik stelde voor de personeelspot gewoon in te voeren zonder mij. Ik hoef dus ook geen cadeau. Toevallig ben ik als eerst van alle collega's jarig dus dat maakte wel weer wat goed. Blijkbaar denk ik toch anders dan mn collega's. Ze vinden 2 euro per maand geen bezwaar. Ik ga uit van een totaal budget en dan is het voor mij duidelijk dat ik geen 700 euro over heb voor mijn collega's.

Supermarktoorlog

Het is weer zover, prijzenoorlog tussen de grote supermarkten. Eens in de zoveel tijd wordt er gestreden om de klant. De oorlog schijnt al 2 weken aan de gang te zijn. Op zich goed nieuws voor de klant maar eerlijk gezegd had ik tot nu toe niets van de oorlog gezien of gemerkt.

Omdat ik zo wie zo altijd al de laagste prijs opzoek heb ik geen verschil in prijs gemerkt bij het boodschappen doen. Er zijn geen producten die ik regelmatig gebruik, goedkoper geworden, alleen de melk is duurder geworden.

De prijzenoorlog werd middels advertenties in de krant uitgevochten. Aangezien ik weinig kranten leest was het me ontgaan. Ik ben ook geen trouwe tv kijker dus daar haalde ik ook geen oorlogsinformatie vandaan.
Het enige wat ik mee kreeg van de oorlog was een reclamefolder in een supermarkt met een overzicht van alle in prijs verlaagde producten.

Van andere supermarktoorlogen weten we dat er slachtoffers vallen. Wie de winnaars en wie de verliezers zijn staat van te voren vast. De klant en de supermarkten zullen als winnaar uit de bus komen. De medewerkers van de supermarkten en de toeleveranciers zullen vroeg of laat slachtoffer worden. De prijs moet door iemand worden betaald.

Boodschappen week 11

Afgelopen week kocht ik boodschappen voor 7  personen.
We aten de afgelopen week:
-turkse pizza's
-boerenkool
-lasagne
-aardappelen, sla en kip/ei
-bami met saté
-soep
-broodje shoarma en restjes

productgroep:	prijs:
brood en beleg	15,99
zuivel	3,03
fruit	15,63
groenten	6,74
vlees en eieren	7,80
aardappelen/rijst/pasta	2,27
overig warme maaltijd	7,93
koffie/thee/drinken	9.76
koek/tussendoortjes	4,66
schoonmaak en toiletartikelen	8.76
Totaal	82,57

historische uitgaven:

Week 49: 82,76
Week 50: 76,90
Week 51: 76,02
Week 52: 73,43
Week 1  :112,22
week  2  : 88,41
week  3  : 77,39
week  4  : 75,03
week  5  : 57,57
week  6  :  64,25
week  7  :  60,18
week  8  :  77,66
week  9  :  94,35
week 10 :  81,65