Pas op de plaats

In Den Haag, zo lees ik op omroepwest.nl, krijgen de schoolgaande kinderen van alle minima een tegemoetkoming in de schoolkosten.
Een prima idee.
Een schoolgaand kind kost op jaarbasis aardig wat geld.
Vooral schoolreisjes, ouderbijdragen en culturele uitstapjes lopen in de papieren. Momenteel hebben wij 3 schoolgaande kinderen.

Nu werken wij beiden en verdienen gelukkig genoeg om alles zelf te kunnen betalen.
Voor schoolspullen waren we dit jaar alles bij elkaar nog geen 10 euro kwijt.
Voor 3 kinderen kocht ik de voorgeschreven schoolspullen, gewoon bij de a.ctio.n,  in de aanbieding.
Niet alles hoefde gekocht, veel spullen waren nog goed van vorig jaar.
De huidige gymkleren zijn ook nog goed voorlopig.
De schoentjes koop ik altijd voor 7 euro. Een lekker zittend shirtje en broekje ligt in elke kleding kast.

Maar nu terug naar de tegemoetkoming van de gemeente Den Haag.
Deze bestaat uit een cadeaukaart ter waarde van 50-300 euro, afhankelijk van het soort onderwijs.
Te besteden bij 4 verschillende landelijke ketens.
Dit zijn winkels waar ik niet vaak kom, zeker niet voor schoolspullen, is mij veel te duur.
Er zit ook een sportzaak bij.
Daar zou je gymkleren kunnen kopen.
Stel dat ik hiervoor in aanmerking zou komen dan zouden we  minstens 150 euro krijgen.
Dat is heel veel keer meer als wat ik nu uit heb gegeven.
Hoewel ik het initiatief heel goed vind, is de uitwerking toch wat ongelukkig.
Dit jaar kunnen kinderen met een cadeaukaart kiezen wat en hoe duur ze hun schoolspullen willen.
En volgend jaar?
Komt er dan een nieuwe cadeaukaart?
En wat als ouders gaan werken of iets meer gaan verdienen.
Dan vervalt recht op de cadeaukaart en is het ook niet vanzelfsprekend dat er dan geld beschikbaar is uit eigen portemonee voor die dure agenda.
Misschien moet Zuinige Zeeuw volgend jaar voor elk schoolkind, met recht op tegemoetkoming, een schoolpakketje samenstellen.
Het liefst met de kinderen zelf zodat ze wat budget tips kunnen krijgen :)

Een hondenmaal

Gisteren at ik mijn eerste maaltijd uit een doggybag.
De doggybag was in dit geval een bakje wat ook vaak word gebruikt voor bijvoorbeeld kant en klare lasagne.
Zo voorzichtig mogelijk schepte ik alles op een mooi groot bord.
De rauwkost legde ik apart.
Het resultaat viel wat tegen.
Zo mooi als het werd opgediend in het restaurant lukt me natuurlijk niet nadat alles eerst in een bakje gepropt heeft gezeten.
De smaak was prima.
Thuis, in alle rust, genoot ik er misschien nog wel meer dan in het restaurant zelf.
Mocht ik weer eens in een restaurant belanden en eten over hebben, dan zal ik zeker weer vragen of het meegenomen kan worden.
Beter nog zou zijn dat ik zelf zou opscheppen.
Dan zou het iets charmanter in het bakje belanden.
Een bak of bord met vakjes zou ideaal zijn.
Maar ach, zo vaak is het niet van toepassing.
Het was prima zo.

De eerste keer.

Vorige week zag ik op tv dat er doggybags werden uitgedeeld in restaurants.
Dit initiatief is voortgekomen uit het feit dat er veel te veel goed voedsel wordt weggegooid.
Dit laatste gebeurt blijkbaar ook veel in restaurants.
Nu kom ik zelf niet vaak in een restaurant.
Als ik in een restaurant kom dan bestel ik niet heel veel en eet altijd mijn bordje leeg.
Vandaag was ik op uitnodiging in een restaurant.
Er was een bord eten over.
Wat ik voorheen niet had gedaan, deed ik nu wel.
Ik vroeg een doggybag.
Er werd heel goed op gereageerd; oh, wilt u het meenemen.
Het eten werd keurig verpakt.
Thuis zette ik de maaltijd gelijk in de koelkast.
Het is een vegetarische maaltijd. Aangezien ik met enkel vleeseters woon is de kans groot dat ik er morgen zelf van kan genieten.
Ik heb er zin in...