zondag 27 november 2016

500 gram spruitjes voor 17 euro

Eergisteren kreeg ik van mijn lieve buurvrouw een zak met spruitjes.
Ze had ze gekocht maar ging onverwachts een weekendje weg.
Ze vroeg of ik ze misschien wilde hebben.
Nou graag zelfs, ik ben gek op spruitjes, en ik ben ook dol op alles wat gratis is. šŸ˜ƒ

We zouden dus spruitjes eten. Of liever gezegd ik zou spruitjes eten. De kinderen houden er niet van en ik snap dat wel, ik vond ze vroeger ook vreselijk. Vroeger moesten we thuis altijd je leeftijd aan spruitjes eten. Ik was altijd de pineut want ik was de oudste, ik zat met de meeste spruitjes in mn maag.
Ik kan me niet meer precies heugen wanneer de omslag is gekomen maar ergens tussen kind zijn en volwassenheid ben ik spruitjes toch gaan waarderen.
Nu schijnt het zo te zijn dat de spruitjes tegenwoordig van nature wat zoeter zijn dan vroeger. Of dit een feit of een fabel is weet ik niet. Naar mijn idee zou dit best kunnen kloppen.

Met zn allen schoven we aan tafel schoven we aan tafel. EĆ©n pan met spruitjes voor mij en een pan met groente voor de kids. Opeens hoorde ik mezelf zeggen, voor elke spruitje dat jullie eten krijg je een euro. Als spruitjes echt zo vreselijk zouden zijn zou het mij geen cent kosten.
Aarzelend begonnen de kinderen aan het eerste spruitje..... maar al snel hadden ze de (spruitjes) smaak te pakken. Er werden totaal 17 spruitjes naar binnen gewerkt. Belofte maakt schuld dus ik betaalde netjes die 17 euro uit. Ik zie het maar als een stukje gezondheidsinvestering. In het vervolg eten we gewoon gezamenlijk spruitjes want als ze echt zo vies waren, hadden ze er niet zoveel gegeten lijkt me.

2 opmerkingen:

  1. Hihi, nou ik betwijfel het of ze het volgende keer wel eten als ze niet betaald krijgen. Volgens mij heb je ze geleerd dat ze voor geld dingen willen doen die ze niet fijn vinden en niet dat spruitjes te eten zijn ;-)

    BeantwoordenVerwijderen